ภาษาไทย English

ประวัติศาสตร์ศิลปะ ทัศน์ศิลปเชิงปฏิบัติการ Practicum in Visual Art

กรุงเทพฯ : เม็ดทราย, ๒๕๒๐, หน้า ๒๑-๕๙.

ในบทความเชิงวิชาการประกอบนิทรรศการ “ทัศน์ศิลปเชิงปฏิบัติการ” เรื่องนี้ พิริยะอธิบายความหมายของคำว่า “ศิลปะ” ทั้งความหมายเดิมที่หมายถึง “วิชาความรู้” และความหมายที่ใช้ในปัจจุบันซึ่งบัญญัติตามโลกทัศน์ของชาวตะวันตก และให้นิยามวิชาศิลปะในประเทศไทยว่าเป็นการศึกษาผลงานที่มนุษย์สร้างสรรค์ขึ้นเพื่อประโยชน์ในการใช้สอย รวมถึงวิธีการศึกษาตามระเบียบวิธีวิจัยทางประวัติศาสตร์ศิลปะ ทั้งนี้ การศึกษาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะนั้น นอกจากศึกษาลักษณะเพื่อทราบที่มาของศิลปวัตถุนั้นๆ สำหรับนำมาประยุกต์ในการสร้างสรรค์งานในปัจจุบันแล้ว ยังเป็นการศึกษาเหตุผลของรูปแบบที่เป็นอยู่ ซึ่งอาจสะท้อนถึงสภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์ สังคม เศรษฐกิจ และความเชื่อของมนุษย์ในอดีต โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ไม่มีหลักฐานด้านประวัติศาสตร์เพียงพอ เพราะผู้ศึกษาประวัติศาสตร์ศิลปะต้องพยายามนำตนเองเข้าไปอยู่ในอดีต โดยศึกษาจากวัตถุเป็นข้อมูลพื้นฐาน และใช้ความรู้จากเอกสารที่เป็นลายลักษณ์อักษรนอกเหนือจากประวัติศาสตร์ เช่น วรรณกรรม คัมภีร์ทางศาสนา เป็นต้น เป็นข้อมูลเกี่ยวเนื่อง รวมทั้งใช้จินตนาการประกอบ เพื่อขจัดความเป็นอัตตะของตนเองและให้ได้ข้อมูลที่ใกล้กับความเป็นจริงมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ใส่ความเห็น

(required)

There aren't any comments at the moment, be the first to start the discussion!