ภาษาไทย English

ประวัติศาสตร์ศิลปะสุโขทัยโครงสร้างที่ต้องเปลี่ยนแปลง

สยามอารยะ, ๒: ๑๙ (กรกฎาคม ๒๕๓๗), หน้า ๑๕-๔๒.

จากการทบทวนงานเขียนประวัติศาสตร์ศิลปะสุโขทัยตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๕๑ (ค.ศ. ๑๙๐๘) พิริยะได้ชี้ให้เห็นว่า การค้นคว้าทั้งหมดของบรรดานักวิชาการที่ได้กระทำมาล้วนตั้งอยู่บนพื้นฐานของการสร้างภาพประวัติศาสตร์สุโขทัยของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ มงกุฎราชกุมาร เมื่อครั้งเสด็จประพาสเมืองเหนือ ซึ่งในเวลานั้นหมายถึงกำแพงเพชร สวรรคโลก สุโขทัย และพิษณุโลก ใน พ.ศ. ๒๔๕๐ (ค.ศ. ๑๙๐๗) และทรงพิมพ์หนังสือในปีต่อมา เพื่อเผยแพร่การค้นคว้าของพระองค์ในการอธิบายความเป็นมาเกี่ยวกับโบราณสถานของเมืองเหล่านี้ลงใน “เรื่องเที่ยวเมืองพระร่วง” โดยที่พระองค์ทรงกำหนดอายุโบราณสถานที่สุโขทัย สวรรคโลก และกำแพงเพชร ด้วยวิธีการเทียบเคียงกับศิลาจารึกของพ่อขุนรามคำแหงและจารึกของพญาลิไท ทั้งนี้เหล่านักวิชาการร่วมสมัยและในยุคต่อมาต่างพยายามระบุว่าโบราณสถานสำคัญที่อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัยและศรีสัชนาลัย มีอายุเวลาอยู่ใน “สมัยสุโขทัย” คือ ระหว่าง พ.ศ. ๑๗๖๓ – ๑๘๘๑ (ค.ศ. ๑๒๒๐ – ๑๓๓๘) ซึ่งความคิดนี้ได้ครอบงำนักวิชาการส่วนใหญ่มาเป็นเวลานาน โดยไม่มีนักวิชาการคนใดสอบสวนเหตุผลวิธีการวิเคราะห์ของสมเด็จพระบรมโอรสาธิ-ราชฯ เลย ดังนั้นข้อถกเถียงระหว่างนักวิชาการจึงอยู่ภายในกรอบของความรู้ที่คนทั่วไปรับทราบเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ศิลปะสุโขทัย อย่างไรก็ตาม พิริยะเห็นว่า สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ ทรงวิเคราะห์ไปเช่นนั้นก็เพื่อปลูกฝังคนไทยให้ตระหนักถึงวัฒนธรรมอัน “ศิวิไลซ์” ในอดีตเกี่ยวกับประวัติศาสตร์สุโขทัย

ใส่ความเห็น

(required)

There aren't any comments at the moment, be the first to start the discussion!