ภาษาไทย English

ประติมากรรมชิ้นสำคัญของเมืองพิษณุโลก

ศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก, ๔: ๓ (ธันวาคม ๒๕๒๑-มีนาคม ๒๕๒๒), หน้า ๒๐-๒๕.

งานเขียนนี้มีที่มาจากเอกสารบรรยายประกอบการสัมมนาทางวิชาการเรื่อง “ประวัติศาสตร์เมืองพิษณุโลก” ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ ๒๕ – ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๒ (ค.ศ. ๑๙๗๙) ณ วิทยาลัยครูพิบูลสงคราม ถือเป็นหัวข้อสำคัญเรื่องหนึ่งในการศึกษาเรื่องราวของเมืองพิษณุโลก โดยพิริยะกล่าวสรุปว่า ประติมากรรมชิ้นสำคัญส่วนใหญ่ไม่ว่าจะเป็น “พระพุทธชินราชและพระพุทธชินศรี” ซึ่งพิริยะวิเคราะห์ว่าน่าจะได้รับอิทธิพลและวิวัฒนาการมาจากพระพุทธรูปสุโขทัยที่รับอิทธิพลจากพระพุทธรูปล้านนารุ่นแรก “พระอัฎฐารส” ที่อาจมีวิวัฒนาการมาจากประติมากรรมกลุ่มพระศรีศาสดา “เศียรพระพุทธรูปทรงเครื่องในวิหารพระศรีศาสดา” ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ เมื่อ พ.ศ. ๒๐๐๗ (ค.ศ. ๑๔๖๔) ที่แสดงถึงการสืบต่อกันระหว่างศิลปะสุโขทัยและอยุธยา รวมถึง“ภาพแกะสลักไม้รูปเทวดาในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ” ซึ่งน่าจะสร้างขึ้นใน พ.ศ. ๒๐๓๕ (ค.ศ. ๑๔๙๒) โดยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๒ มีลักษณะการสลักใบหน้าและเครื่องแต่งกายเทวดาใกล้เคียงกับรูปเทวดาบนบานประตูสลักไม้จากเจดีย์วัดพระศรีสรรเพชญในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเจ้าสามพระยานั้น ล้วนเริ่มเกิดขึ้นในระยะเวลาแห่งความรุ่งเรืองทางศิลปะของสุโขทัย และแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์งานศิลปะของพิษณุโลกได้เสื่อมสลายลงพร้อมกับการย้ายราชธานีกลับไปยังกรุงศรีอยุธยาอีกครั้งหนึ่ง เมื่อสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. ๒๐๓๑ (ค.ศ. ๑๔๘๘)

ใส่ความเห็น

(required)

There aren't any comments at the moment, be the first to start the discussion!