ภาษาไทย English

แนวการศึกษาและวิจัยสาขาประติมากรรมไทย

เอกสารประกอบการอบรมเรื่อง “แนวการศึกษาและวิจัยทางศิลปกรรมไทย” คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ๒๔-๒๖ กรกฎาคม ๒๕๒๙.

บทความนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะแนะแนวการศึกษาและวิจัยงานสร้างสรรค์ของไทย โดยเน้นให้ผู้วิจัยตระหนักในความหมายของคำที่นำมาใช้กับผลงานสร้างสรรค์ให้สอดคล้องตามยุคสมัย เพื่อให้ผู้วิจัยตัดความเป็นอัตตะนิยมของตนเอง และพยายามเข้าใจโลกทัศน์ของผู้สร้างสรรค์ผลงาน ดังนั้นในการศึกษารูปปฏิมาหรือปฏิมากรรม ซึ่งมีความหมายเฉพาะเมื่อกล่าวถึงพระพุทธรูป และรูปอื่นๆ ที่สร้างขึ้นก่อน พ.ศ. ๒๔๗๕ (ค.ศ. ๑๙๓๒) จึงไม่ควรนำโลกทัศน์แบบตะวันตกที่ให้ความหมายงานศิลปะว่าเป็นผลงานที่มีคุณค่าในด้านสุนทรียะมาใช้วิจัยงานเหล่านี้ ขณะเดียวกันในการวิจัยงานประติมากรรม ได้แก่ งานปั้น งานหล่อ งานแกะ และงานสลัก ที่สร้างขึ้นหลัง พ.ศ. ๒๔๗๕ ก็ต้องใช้แนวการวิจัยตามหลักตะวันตกมาวิจัยในเชิงสุนทรียศาสตร์และอารมณ์ที่แสดงออก ส่วนงานประเภทสื่อความคิดที่ปรากฏขึ้นในประเทศไทยช่วงกลางทศวรรษ ๒๕๒๐ นั้น ผู้สร้างมีจุดประสงค์ให้เป็นงานด้านมโนทัศน์ ซึ่งแตกต่างจากการสร้างงานประติมากรรม เพราะเน้นความคิดมากกว่าอารมณ์ จึงไม่ควรนำแนวการวิจัยประติมากรรมมาใช้กับงานสื่อความคิด โดยพิริยะเปรียบเทียบว่าหากนำแนวการวิจัยงานประติมากรรมมาใช้ในการวิจัยผลงานสื่อความคิด ก็ไม่แตกต่างจากการนำแนวการวิจัยงานประติมากรรมมาใช้กับงานช่างของไทยแต่เดิมเช่นกัน จึงอาจสรุปได้ว่า แนวการศึกษาและวิจัยงานสร้างสรรค์ของไทยนั้นไม่มีหลักเกณฑ์ที่แน่นอน เพราะแนวการวิจัยขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ของการสร้างสรรค์งานนั้นๆ เป็นสำคัญ

ใส่ความเห็น

(required)

There aren't any comments at the moment, be the first to start the discussion!